تا کی ورق ورق کنم این سررسید را ؟

چون کودکی رسیدن سال جدید را ...

با دست زیر چانه تو را آه می کشم

چون غنچه ای که آخر اسفند عید را ...

 ...

برخیز و خاک را بنشان بر عزای باد

کافی ست هر چقدر که رقصانده بید را

 

علیرضا بدیع